الف ) اجتناب نا پذيري جنگ نرم دشمن با انقلاب اسلامي در شرايط حاضر:

١ – مواجه شدن نظام جمهوري اسلامي با يك جنگ عظيم نرم و واقعيت داشتن آن .

٢ – مخالفت شديد شبكه عظيم استكباري با قدرت روبه رشد و روبه اعتلاي نظام جمهوري اسلامي .

3- خلاف انتظار نبودن حوادث اخير.

4- نعمت بودن حوادث اخير براي شناخت نقاط قوت و ضعف خودمان.

ب ) هدف از مقابله با جنگ نرم دشمن:

دفاع از نظام اسلامي و جمهوري اسلامي در مقابله با يك حركت همه جانبه ي متكي به زور و تزوير و پول و امكانات عظيم پيشرفته ي علمي رسانه اي . بايد با اين جريان شيطاني خطرناك مقابله شود.

ج ) روشهاي مقابله با جنگ نرم دشمن:

١ – توجيه جوانان دانشجو و دادن قدرت تحليل به آنان.

2- دادن توان كار و نشاط كار با اميد بخشيدن و فضاي محيط درس و دانشگاه را فضاي اميد كردن.

3- ميدان دادن به دانشجو براي اظهار نظر و تشكيل كرسي هاي آزاد انديشي .

4- محيط دانشگاه را محيط معنويت كردن.

5- رساندن كشور به نقطه اي از لحاظ علمي ، اقتصادي و امنيتي كه امكان آسيب پذيري‌اش نزديك به صفر باشد.

6- مواظبت و جلوگيري از تزلزل در كار علمي دانشگاه.

7- رفتار مدبرانه و فكورانه و بدون تندروي ، افراط و تفريط در قضاياي پيش رو.

8- بازيابي حقيقي هويت اسلامي – ايراني خودمان.

د ) آرايش صحنه ي مقابله با جنگ نرم :

1- نخبگان فكري بايد به ميدان جنگ نرم بيايند.

2- اساتيد دانشگاه فرمانده جبهه ي جنگ نرم هستند كه بايد مسايل كلان را ببينند ، دشمن را درست شناسايي كنند ، هدفهاي دشمن را كشف كنند، احياناً به قرارگاههاي دشمن سر بكشند، بر آن اساس طراحي كنند و بر اساس طرح حركت كنند.

3- دانشجويان افسران جوان جبهه ي جنگ نرم هستند كه فكر دارند، عمل دارند ، در صحنه حضور دارند ، اوضاع را مي بينند ، در چهار چوب عمل مي كنند و در اتاقهاي فكرشان راه كار پيدا مي كنند.

ه ) وظيفه نخبگان فرهنگي و هنري در مقابله با جنگ نرم : 

١ – تلاش و مجاهدت براي فهم درست و صواب حوادث فتنه گون.

2-  تبليغ و تبيين حقايق براي مردم.

3- گره گشايي در عالم فرهنگ براي باز كردن حقيقت و باز كردن گره هاي ذهني.

4- پرهيز از شيوه هاي سياسي ، شيوه هاي سياستگران و سياستمداران در تبليغ
كار فرهنگي .